کودک میان دو خانواده؛ محبت را به رقابت تبدیل نکنیم
راهنمای والدین و مراقبان کودک ۳ تا ۶ سال؛ مثالهای این صفحه فرضیاند.
کودک از دیدار مادربزرگ برگشته و با شوق حرف میزند. یکی از والدین میگوید: «پس برو همانجا زندگی کن!» یا هنگام عصبانیت میشنود: «اخلاقت به فامیل بابات رفته.» ممکن است کودک احساس کند ابراز محبت به یک طرف، طرف دیگر را ناراحت میکند. مثالها فرضیاند و به هر دو خانواده مربوط میشوند.
حق کودک برای علاقهداشتن به افراد امن را به رقابت تبدیل نکنید. از مقایسهٔ ارزش دو خانواده، بدگویی و سؤالهایی مانند «کدام مادربزرگ را بیشتر دوست داری؟» فاصله بگیرید. تعداد متفاوت دیدارها لزوماً تبعیض نیست؛ فاصله، بیماری و شرایط زندگی فرق دارند. اصل، احترام و امنیت رابطه است.
وقتی کودک از مهمانی تعریف میکند: «خوشحالم به تو خوش گذشته؛ دوست داری کدام قسمت را تعریف کنی؟» اگر اختلافی میان بزرگترها هست: «ما دربارهٔ موضوعی اختلاف داریم و خودمان حلش میکنیم. تو لازم نیست طرف کسی را بگیری.» از او گزارشگیری نکنید که چه کسی چه حرفی دربارهٔ شما زده است.
دور از کودک بگویید: «دوست داریم او با هر دو خانواده رابطهٔ خوبی داشته باشد؛ لطفاً جلوی او خانوادهٔ دیگر را مقایسه نکنیم.» اگر فردی توهین یا ترساندن را ادامه میدهد، شکل و مدت دیدار را با توجه به ایمنی تنظیم کنید. برای برابرکردن ظاهری رفتوآمدها، کودک را در رابطهٔ آسیبزا قرار ندهید.
احترام را میتوان با سلام، دستتکاندادن یا گفتوگوی کوتاه نشان داد. کودک را برای اثبات محبت مجبور به بوسیدن یا بغلکردن نکنید. برای ۳–۴ سالهها خودتان رفتار محترمانه را نشان دهید؛ برای ۵–۶ سالهها پیش از دیدار دو راه سلامکردن را تمرین کنید.
یکی از جملههای مقایسهای رایج خانواده را شناسایی و جملهٔ جایگزین آن را تعیین کنید. اگر کودک شاهد بدگویی بوده، کوتاه بگویید: «آن حرف دربارهٔ خانوادهات مناسب نبود؛ اختلاف بزرگترها تقصیر تو نیست.» اگر کشمکش شدید یا مداوم است و کودک بین طرفها گرفتار شده، مشاورهٔ والدین را در برنامه بگذارید.
راهنمای اصلی فرزندپروری ۳ تا ۶ سال
هماهنگی والدین؛ از پلیس خوب و بد تا یک تیم همراه
وقتی چند نفر کودک را بزرگ میکنند؛ هماهنگی مراقبان
جدایی والدین؛ کمک به کودک ۳ تا ۶ سال در دو خانه
این مطلب آموزش عمومی است و جای ارزیابی و برنامهٔ اختصاصی کودک را نمیگیرد. تصویر، بازنمایی آموزشی است.